Istotne punkty
- Wartość pieniądza fiducjarnego opiera się wyłącznie na decyzjach rządu i zaufaniu podmiotów gospodarczych, porzucając opieranie się na metalach szlachetnych po zakończeniu systemu z Bretton Woods.
- Centralizacja podaży pieniądza daje rządom narzędzia do prowadzenia polityki pieniężnej, ale naraża gospodarkę na ryzyko hiperinflacji ze względu na brak technicznych możliwości drukowania pieniędzy bez ograniczeń.
- W przeciwieństwie do zmienności tradycyjnych pieniędzy, kryptoaktywa, takie jak Bitcoin, opierają się na matematycznym modelu cyfrowej rzadkości, który eliminuje potrzebę istnienia centralnych pośredników.
- Zrozumienie idei pieniądza fiducjarnego to pierwszy, kluczowy krok w kierunku zrozumienia, dlaczego osobiste przechowywanie i aktywa cyfrowe stanowią naturalną drogę w kierunku prawdziwej suwerenności finansowej.
Tradycyjne waluty narodowe, takie jak euro, dolary czy ruble, nazywane są pieniędzmi fiducjarnymi. Czasami określa się je mianem pieniędzy papierowych lub pieniędzy niewymienialnych.
Co oznacza słowo powierniczy?
Według RAE (Królewskiej Akademii Hiszpańskiej) słowo fiduciary ma 4 znaczenia, z których pierwsze 2 jasno wskazują, co ten przymiotnik oznacza w odniesieniu do pieniędzy, a w szczególności do konkretnej waluty.
Powiernik, ria
Z łaciny. fiduciariusz.
- przym. Zależy to od kredytu i zaufania, na jakie zasługuje. Obieg powierniczy.
- przym. Prawo. Mówi się o biznesie lub umowie: Opiera się przede wszystkim na zaufaniu między stronami.
A co oznacza ten przymiotnik w odniesieniu do monety?
waluta fiducjarna
- f. Ekonomia. Waluta reprezentująca wartość, której sama nie posiada.
Pieniądz fiducjarny w XX wieku
Niniejszy artykuł nie jest rozprawą na temat pieniędzy, jakie znamy, ani nawet streszczeniem ich historii. Jego celem jest przypomnienie kilku ważnych momentów, których nie można pominąć, mówiąc o pieniądzach fiducjarnych.
Przez całą historię pieniądze miały określoną wartość; monety każdej konkretnej waluty były warte tyle samo, co materiał, z którego były wykonane.
Dlatego też złote dublony były warte więcej od srebrnych.
Obecnie jest to niemożliwe, ponieważ rozwój społeczeństwa ludzkiego był ogromny, a ilość pieniądza fiducjarnego w obiegu jest astronomiczna. W rzeczywistości, obecnie nie da się zmierzyć ani określić, ile jest pieniądza fiducjarnego.
Przeciwieństwem pieniądza fiducjarnego jest pieniądz towarowy, w którym wartość waluty zależy od materiału, z którego jest wykonana. Na całym świecie przez wieki posługiwaliśmy się pieniądzem towarowym i dopiero w XX wieku ta forma pieniądza została wyeliminowana z codziennych transakcji, a nawet z transakcji komercyjnych o dużej wartości.
Ta zmiana nie była przypadkowa ani nie nastąpiła z dnia na dzień. Pieniądz fiducjarny istniał już od jakiegoś czasu, ale nie był najpowszechniej używaną formą pieniądza, ponieważ wymagał zaufania stron trzecich, które również czerpały zyski z używania pieniądza fiducjarnego przez innych.
Początek końca pieniądza towarowego
Jeśli chodzi o złoto, nie powinieneś oczekiwać, że ktoś inny zagwarantuje wartość tego, co posiadasz.
Nie musisz polegać na żadnej centralnej jednostce władzy (banku lub państwie), która będzie wydawać lub potwierdzać autentyczność tych pieniędzy.
W przeciwieństwie do pieniędzy fiducjarnych zachowuje swoją wartość w dłuższej perspektywie.
Wszystko zaczęło się 23 grudnia 1913 r., na początku XX wieku, kiedy utworzono amerykańską Rezerwę Federalną (FED).
Rezerwa Federalna została utworzona w celu zapobiegania poważnym kryzysom finansowym i zapewnienia rozdziału gospodarki od władzy politycznej.
Zastanawiające jest jednak, że pomimo tych dwóch ambitnych misji, Fed jest instytucją prywatną (teoretycznie niezależną od rządu) i został stworzony w tajemnicy przez przedstawicieli największych wówczas banków prywatnych w USA.
Powstanie Amerykańskiej Rezerwy Federalnej (FED)
Jedno z najważniejszych spotkań w procesie tworzenia Rezerwy Federalnej odbyło się w miejscu znanym obecnie jako Jekyll Island Club, czyli ekskluzywnym prywatnym klubie biznesmenów (bankierów i dużych przedsiębiorców)
Prywatne spotkanie, które zapisało się w historii pieniądza fiducjarnego, odbyło się 22 listopada 1910 r. Uczestniczyli w nim m.in.:
- Nelson Wilmarth Aldrich: Biznesmen i bankier. Pod koniec XIX wieku piastował różne ważne stanowiska polityczne, w tym senatora.
- Frank A. Vanderlip: National Bank of New York (partner Rockefellera)
- Henry P. Davison: Starszy Partner w JP Morgan
- Benjamin Strong: Przedstawiciel JP Morgan
- Charles D. Norton: Prezes First National Bank of New York
- Edward M. House: Pułkownik armii amerykańskiej, a później doradca Woodrowa Wilsona, 28. prezydenta USA
- Paweł Warburg: Amerykański bankier pochodzenia niemieckiego. Przedstawiciel Kuhn, Loeb & Co.
Powody (czy też pretekst) utworzenia FED nie trwały długo, a krach w 1929 r. pokazał, że przyczyną niepowodzenia systemu była kwestia strukturalna. Zamknięto klub Jekyll Island i skoncentrowano się na utrzymywaniu działalności powierniczej; tak jest do dziś.
certyfikat
Koniec złota jako waluty
En 1931 model został wyeliminowany „Złoty standard” wymyślony przez David Hume w 1752 r., kiedy to, krótko mówiąc, długi zaciągnięte za pomocą pieniędzy fiducjarnych można było spłacać złotem.
System ten dominował w Europie od XIX do XX wieku, lecz dziś nie jest już opłacalny, a obecny system wykorzystujący pieniądze fiducjarne opiera się na zaufaniu.
En 1971 Prezydent Nixon oficjalnie zakończył przestrzeganie porozumień z Bretton Woods, likwidując standard złota i dolara. Stany Zjednoczone nie miały już dotrzymywać obietnicy wymiany dolarów na fizyczne złoto dla swoich obywateli. Działania prezydenta Nixona, znane jako „szok Nixona”, miały nieodwracalne konsekwencje dla światowej gospodarki, która w pełni przyjęła międzynarodowy system finansowy i bankowy oparty w 100% na pieniądzach fiducjarnych.
Obecne banknoty i monety mają wartość opartą na wydrukowanej na nich liczbie, ale ta wartość nie jest niczym poparta. Ich wartość jest jedynie symboliczna. I pozostanie taka sama lub spadnie w zależności od zaufania innych do gospodarki Twojego kraju.
Jedną z głównych cech pieniądza fiducjarnego jest to, że jest on kontrolowany przez upoważnione organy i podmioty, takie jak banki centralne poszczególnych krajów lub, w przypadku euro, przez Europejski Bank Centralny.
Co to wszystko oznacza w praktyce?
Taka sytuacja pozwala bankom i rządom sprawować całkowitą kontrolę nad pieniędzmi fiducjarnymi i drukować więcej banknotów zgodnie z potrzebami każdego państwa i strategią (polityką), którą chce realizować.
Oznacza to, że obecnie pieniądz fiducjarny nie ma ustalonej liczby jednostek, które mogą zostać wyemitowane, ani z góry określonego i przewidywalnego wzorca, kiedy zostaną wyemitowane kolejne jednostki i w jaki sposób będą dystrybuowane. Co więcej, pieniądze fiducjarne zawsze należą do państwa, które je emituje, dlatego też żadna forma pieniądza cyfrowego, którą masz na koncie bankowym lub karcie, nie należy do ciebie.
Innymi słowy, nie posiadamy pieniądza fiducjarnego, a jedynie go przechowujemy. Z tych wszystkich powodów pieniądz fiducjarny zawsze będzie podlegał wpływowi inflacji. Obecnie każdy banknot fiducjarny bardziej przypomina certyfikat dłużny niż środek przechowywania wartości.
W rzeczywistości wartość walut fiducjarnych jest podatna na manipulacje, ponieważ rząd może w razie potrzeby zdewaluować walutę.
Rzeczy, których jest dużo, mają mniejszą wartość niż rzeczy, których jest mało. Na przykład, emitując więcej euro, zwiększa się ich ilość w obiegu. W związku z tym ich wartość (siła nabywcza) maleje.
Niewłaściwe zarządzanie tą sytuacją staje się problemem, ponieważ dewaluacja z kolei podnosi kursy walut i sprawia, że wymiana pieniędzy na inne waluty fiducjarne staje się droższa. Prowadzi to do utraty siły nabywczej, a rządy mogą nawet ograniczyć wypłaty kapitału, co jest działaniem znanym jako „zamrożenie banków”.
Dokładnie, aktywa kryptograficzne Dają użytkownikom większą kontrolę nad własnymi pieniędzmi:
Przede wszystkim, użytkownik czystych kryptowalut, takich jak Bitcoin, jest nie tylko bezpośrednim posiadaczem swoich pieniędzy, ale także ich właścicielem. Tylko on decyduje, jak, gdzie i ile pieniędzy wysłać lub odebrać.
Nikt nie może Cię w żaden sposób cenzurować.
Również To użytkownicy decydują, ile jest wart dany zasób cyfrowy Oparte na jego rzeczywistej i darmowej użyteczności. Użyteczność ta jest określona w odniesieniu do potrzeby, którą zaspokaja, i zakresu, w jakim to czyni. Im lepiej i bardziej zaspokaja ludzką potrzebę wymiany i przechowywania wartości, tym bardziej będzie użyteczna.
Rządy nie dają ci wolności; zmuszają cię pod groźbą broni i więzienia do płacenia w wybranej przez siebie walucie poprzez podatki. A jeśli nie płacisz podatków, wiesz, co się dzieje…
Rządy są windykatorami długów w makabrycznej grze, w którą nie chciałeś grać pieniędzmi fiducjarnymi, i próbują uniemożliwić ci ucieczkę.
FAQ – Czym jest pieniądz fiducjarny?
Autor
